1.       Από τις πιο στριφνές υποθέσεις που απασχολούν τα δικαστήρια είναι οι οικογενειακές. Ο κύριος λόγος είναι ότι, σε αυτές εμπλέκονται κυρίως συναισθήματα και ψυχολογικές καταστάσεις που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα σαν παραμορφωτικός καθρέπτης.

          Τέτοιες υποθέσεις μέχρι το πρόσφατο παρελθόν απασχολούσαν τα τοπικά δικαστήρια κάθε χώρας και λύνονταν με βάση τους εθνικούς νόμους. Όμως ειδικά στις μέρες μας οι γάμοι και οι οικογένειες που έχουν διεθνή στοιχεία δηλαδή που συνάπτονται μεταξύ ανθρώπων προερχόμενων από διαφορετικές χώρες , με διαφορετικά ήθη και έθιμα , εν ολίγοις με διαφορετική κουλτούρα δεν είναι κάτι σπάνιο, όπως σπάνιο φαινόμενο δεν είναι η δημιουργία και η εγκατάσταση οικογένειας σε τόπους διαφορετικούς από αυτούς της καταγωγής των μελών της. Αποτέλεσμα τέτοιου φαινομένου είναι ότι, στην επίλυση των παραπάνω υποθέσεων να εμπλέκονται δικαστήρια διαφόρων χωρών αλλά και διεθνείς συμβάσεις και διεθνείς κανόνες, ένας εκ των οποίων είναι η Διεθνής Σύμβαση της Χάγης του έτους 1980 για τα θέματα των παιδιών. Συγκεκριμένα:

2.      Οι λόγοι που οδηγούν στην διάλυση μιας οικογένειας είναι οι ίδιοι είτε πρόκειται για την συνήθη οικογένεια που ζει στο εσωτερικό μιας χώρας είτε πρόκειται για την οικογένεια που περιγράψαμε παραπάνω ως <<διεθνή>> . Από αυτούς οι πιο έντονοι και δυσάρεστοι είναι η οικογενειακή βία , η παραμέληση των μελών της οικογένειας από το πιο δυνατό (ως προς την φυσική κατάσταση) μέλος που συνήθως είναι ο άνδρας και ο καταναγκασμός της σε μια λειτουργία που κάθε άλλο παρά σε  οικογένεια μπορεί να παραπέμπει.   

3.      Σε τέτοιες περιπτώσεις μια πιθανή εξέλιξη των οικογενειακών προβλημάτων είναι να τραπεί σε φυγή το καταπιεσμένο μέλος της οικογένειας παίρνοντας μαζί τα παιδιά, εγκαταλείποντας δηλαδή την οικογενειακή εστία προς αναζήτηση καταφυγίου στον τόπο από τον οποίο προέρχεται. Και τότε «μπαίνει» θέμα για την εφαρμογή των διεθνών συνθηκών και μάλιστα της Διεθνούς Συνθήκης της Χάγης για τα αστικά θέματα της απαγωγής και της παράνομης μετακίνησης παιδιών, του έτους 1980.

        Τι συμβαίνει συνήθως; Το μέλος της οικογένειας που έμεινε πίσω στην χώρα στην οποία ήταν εγκατεστημένη και από την οποία «δραπέτευσε» ο φυγάς παίρνοντας μαζί τα παιδιά ζητά την επιστροφή των παιδιών κοντά του , κατηγορεί τον άλλο για απαγωγή τους και απαιτεί από τα κράτη τους να διατάξουν την επιστροφή των παιδιών. Μάλιστα ζητά την συνδρομή των εκτελεστικών αρχών, των διεθνών συμβάσεων, των διεθνών νόμων. Μπορεί να το κάνει; Μπορεί να απαιτεί την επιστροφή των παιδιών και μάλιστα όταν είναι φανερά σκοτεινό το μέλλον τους κοντά του; Πως μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση ο φυγάς-ο απαγωγέας; Πως μπορεί να αφήσει το παιδί να του το πάρουν και να το δώσουν σε κάποιον που σε περιπτώσεις σαν την παραπάνω είναι συνήθως τυπικά μόνον ο γονιός με την έννοια ότι δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για το παιδί;

4.     Οι διεθνείς συμβάσεις όπως π.χ. είναι η Διεθνής Συνθήκη της Χάγης για τα αστικά ζητήματα της διεθνούς απαγωγής και παράνομης μετακίνησης παιδιού, η οποία έχει επικυρωθεί από πολλά κράτη  και από την Ελλάδα και δεσμεύει τις τοπικές αρχές και ορίζει εν προκειμένω ότι το παιδί πρέπει να επιστραφεί στο τόπο από τον οποίο μετακινήθηκε. Αυτό είναι κόλαφος για τον γονέα που το μετακίνησε, τον διαλύει,  τον φτάνει στα άκρα και γεννά τον κίνδυνο να προβεί αυτός σε ακραίες πράξεις.  

       Σε αυτή την περίπτωση γεννιόνται τα ερωτήματα:

  • Υπάρχει λύση στο πρόβλημα του;
  • Μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα του με τρόπο που να συμφέρει το παιδί;
  • Πως θα αντιμετωπίσει όλους αυτούς τους ισχυρούς αντιπάλους;
  • Πως θα πείσει για το δίκιο του τους στεγνούς διεθνείς νόμους;
  • Πως θα σώσει το παιδί του;

5.     Μια τέτοια υπόθεση αντιμετώπισε το γραφείο μας τον τελευταίο χρόνο. Κατέφυγε σε εμάς έντρομη και σε κατάσταση πανικού μία νεαρή Ελληνίδα που γνώρισε έναν νεαρό Αμερικάνο μέσω του διαδικτύου. Συνήψαν συναισθηματική σχέση η οποία εξελίχθηκε σε ερωτική και εν τέλει σε γάμο. Απέκτησαν ένα αγόρι και μετά από 1,5 χρόνο παραμονής στην Ελλάδα αποφάσισαν να μετακομίσουν σε μια μακρινή πολιτεία των ΗΠΑ, όπου ο σύζυγος είχε περιγράψει την εκεί ζωή τους με τα πλέον μαγευτικά χρώματα.

        Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν ειδυλλιακά , η σύζυγος ανακάλυψε ότι εγκαταστάθηκε «οικειοθελώς» σε μία κόλαση. Βρέθηκε εγκλεισμένη στην μέση του πουθενά σε άγνωστο τόπο με ένα μωρό στην αγκαλιά που εξαρτιόταν από αυτήν, χωρίς οικονομικούς πόρους, χωρίς φίλους, χωρίς συγγενείς, χωρίς δουλειά, χωρίς χρήματα. Όταν η κακοποίηση άρχισε να εξελίσσεται άγρια , ευτυχώς γι αυτήν, βρήκε το κουράγιο και έφυγε μαζί με το παιδί . Τελικά μετρά από ταλαιπωρία κατάφεραν να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να σωθούν.

6.      Ο σύζυγος έξαλλος που έχασε το αντικείμενο του βασανισμού του, εκτός όλων των άλλων ζήτησε με την εφαρμογή στην περίπτωση τους της διεθνούς συνθήκης της Χάγης να γυρίσει το παιδί σε αυτόν. Είχε το δικαίωμα να το κάνει; Η απάντηση είναι θετική γιατί τυπικά ήταν ο γονιός δηλαδή στα χαρτιά είχε την επιμέλεια του παιδιού άσχετο αν δεν ασχολιόταν με αυτό, αν με τις αποφάσεις και τον τρόπο της ζωής του το έθετε σε κίνδυνο επιβίωσης , και το χρησιμοποιούσε μόνον για να βγάζει φωτογραφίες ώστε να βλέπουν οι άλλοι ότι περηφανεύεται επιδεικνύοντας το ως αντικείμενο «ΝΑ ΕΧΩ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ» .

         ¨Όμως η τύχη του εν λόγω ατόμου ήταν έως αυτό το σημείο, γιατί οι διεθνείς συνθήκες και οι νόμοι εκτός από κανόνες θέτουν και εξαιρέσεις. Η δικαιοσύνη στον πρώτο βαθμό έκρινε μερικώς υπέρ της μητέρας.

          Ο σύζυγος άσκησε έφεση ζητώντας επίμονα να γυρίσει το παιδί στις ΗΠΑ– ένα παιδάκι 3,5 ετών τώρα ένα χρόνο μετρά την άφιξη τους στην Ελλάδα-  και μάλιστα με αποκλειστικά έξοδα της άνεργης μητέρας. Επίσης και εμείς , στηρίζοντας την πλευρά της ταλαιπωρημένης και φοβισμένης μητέρας,  <<Ασκήσαμε ‘Έφεση>>  για αυτήν και το παιδί. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αποφάσισε τελικώς,  ολοκληρωτικά υπέρ της μητέρας. ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ,  ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΕΥΕΛΙΚΤΟΙ και πάντα έχουν ως γνώμονα το όφελος του παιδιού . Σε αυτές τις υποθέσεις σημασία δεν έχει μόνο, << τι ορίζει ο νόμος >> αλλά και πως θα υποστηρίξει,  ο νομικός σύμβουλος ,  την <<παύση>>  της διάταξης που επιβάλλει την επιστροφή του παιδιού στον τόπο από τον οποίο μετακινήθηκε.

7.       Η υπόθεση που απασχόλησε το γραφείο μας , είχε θετική έκβαση για εμάς και την πελάτισσά μας , μετρά τις νομικές προσπάθειες που έκανε το γραφείο μας. Αυτή και το παιδί της μπορούν να κοιμούνται ήσυχα , και το παιδί να αναπτύσσεται  σε ένα υγιές και ασφαλές περιβάλλον, παίρνοντας εφόδια για την ζωή του ώστε να μπορεί κάποια στιγμή στιβαρά να την ορίσει το ίδιο.

          Ο έμπειρος δικηγόρος ξέρει να ελιχθεί όσο δύσκολο και συμπαγές αν είναι το εμπόδιο που βρίσκεται μπροστά του και θα λύσει εν τέλει την υπόθεση με τον καλύτερα εφικτό τρόπο.

         To γραφείο μας ,  Law-Nous,  στελεχωμένο και από ειδικό επιστήμονα σε θέματα ψυχολογικής υποστήριξης, έχοντας μεγάλη εμπειρία και ευαισθησία στα άνω θέματα είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για την προστασία των δικαιωμάτων του.

 

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας, καθ όλες τις ημέρες και ώρες : 

  • Μέσωe-mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
  • Mέσω τηλεφώνου : 2103800306
  • Μέσω fax : 2106427335
  • Μέσω επιστολής στην διεύθυνση : Κυρίλλου Λουκάρεως 25-27   

                                                               Αθήνα, Τ.Κ. 11475  

  

Μαρία Ροκάνη

Δικηγόρος

www.law-nous.gr