ΥΠΟΘΕΣΗ

     Σε μειοδοτικό διαγωνισμό για την σύναψη δημόσιας σύμβασης κατασκευής έργου βελτίωσης κάποιας επαρχιακής οδού που είχε προκηρύξει η τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, απαιτούνταν η λήψη κάποιου πιστοποιητικού για την κατασκευαστική εταιρεία που μειοδότησε. Το πιστοποιητικό θα εκδιδόταν από Δημόσια Υπηρεσία, η οποία και αρνήθηκε να το εκδώσει, με αποτέλεσμα να μην κατατεθεί στον φάκελο της ενδιαφερομένης εταιρείας εμπροθέσμως, και να μην αναλάβει αυτή το έργο. Σημειωτέον ότι το έργο δεν έγινε γιατί δεν εμφανίστηκε άλλη μειοδότρια εταιρεία.    

     Ερώτημα : Υπάρχει αστική ευθύνη του Δημοσίου στο προπαρασκευαστικό στάδιο διοικητικής σύμβασης ; Αν υπάρχει τι είδους ζημία καλύπτει ;

     ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ.

Καίρια και ξεκάθαρη είναι η αντιμετώπιση από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών του προβλήματος που προκλήθηκε σε πελάτη μεγάλης ελληνικής τράπεζας εξαιτίας της κλοπής της πιστωτικής του κάρτας και την χρήση της από τον κλέφτη.  

Το Δικαστήριο έκρινε πρόσφατα το εξής ζήτημα που μπορεί να ανακύψει ανά πάσα στιγμή στον καθένα και μάλιστα τώρα που η χρήση του πλαστικού χρήματος έχει διευρυνθεί, που οι πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες χρησιμοποιούνται ευρύτερα ή καλούμαστε - διαταζόμαστε να τις χρησιμοποιούμε συχνότατα:

  1. Από πελάτη μεγάλης ελληνικής τράπεζας εκλάπη η πιστωτική του κάρτα. Ο εν λόγω πελάτης, ενημέρωσε αμέσως την τράπεζα και το αρμόδιο αστυνομικό τμήμα, και έκανε αυτό που όφειλε να κάνει ως συνετός και καλόπιστος συναλλασσόμενος.

 ΣτΕ.Ολ 95/2017

 

Αρμοδιότητα του Ε.Σ.Ρ. για τους όρους και τις άδειες λειτουργίας τηλεοπτικών σταθμών. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 2Α του ν. 4339/2015, με τις οποίες η αρμοδιότητα για την διενέργεια διαγωνιστικής διαδικασίας για την χορήγηση αδειών παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης εθνικής εμβέλειας, κατά την πρώτη εφαρμογή του θεσπιζομένου με τον ανωτέρω ν. 4339/2015 συστήματος, ανατίθεται στον Υπουργό, στον οποίο έχουν ανατεθεί οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, αντίκεινται στο άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγματος. Δεν αναιρείται το έννομο συμφέρον τηλεοπτικού σταθμού να ασκήσει αίτηση ακύρωσης από το γεγονός ότι κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλόμενης υπουργικής αποφάσεως και της ασκήσεως της κρινομένης αιτήσεως δεν είχε εκδοθεί η προκήρυξη, ούτε επηρεάζεται το έννομο συμφέρον της από το νόμιμο ή μη της λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού της (Αντίθετες μειοψηφίες).

    Η κατάσταση που προέκυψε ήταν η κάτωθι:

(α)          Πρόσφατα θιγμένος από το Δημόσιο πολίτης έθεσε στο γραφείο μας το ερώτημα πως μπορεί να προστατέψει τα δικαιώματα του επί ακινήτου ιδιοκτησίας του, όταν οι Δημόσιες Υπηρεσίες στις οποίες απευθύνθηκε προς επίλυση του φλέγοντος ζητήματος του αδιαφορούν και δεν απαντούν σε αυτόν, όταν δηλαδή απορρίπτουν το αίτημα του σιωπηλά.

(β)          Μπορεί να παρακαμφθεί αυτή η απαράδεκτη στάση της Διοίκησης που δεσμεύει και εμποδίζει την ελεύθερη άσκηση των δικαιωμάτων του πολίτη?

(γ)          Η περίπτωση του αφορούσε την προστασία εκτός σχεδίου πόλης αγροτεμαχίων του που είχαν επιβαρυνθεί για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος.

  1. Η απάντηση μας στα ερωτήματα του ήταν θετική, γεγονός που τον χαροποίησε και ζήτησε περισσότερες πληροφορίες. Του παρουσιάσαμε σαν παράδειγμα

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 38 του Νόμου 4342/2015 που ψηφίστηκε από την Ελληνική Πολιτεία,  ώστε να συμβαδίσει η εγχώρια νομοθεσία με αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης , όπου κάποιοι από τους θεσμούς του εργασιακού δικαίου είναι σαφώς πιο προηγμένοι , οι εργαζόμενοι γονείς ανηλίκου τέκνου στον ιδιωτικό αλλά και στον δημόσιο τομέα -ανεξαρτήτως φύλου (άρα και οι άντρες ) –--- ανεξαρτήτως του είδους και της δραστηριότητας που ασκεί ο άλλος γονέας,  ανεξαρτήτως αν ο άλλος γονέας δεν εργάζεται --- είναι δικαιούχοι της άδειας φροντίδας παιδιού .

Όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη ΓΗ έχουμε διαφορές μεταξύ μας, είναι αυτές που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε από τους ομοίους μας, και ενώ είμαστε ίδιοι να είμαστε ταυτόχρονα και μοναδικοί. 

Όλοι μας, όμως, έχουμε ένα ιδιαίτερο κοινό, κάτι που μας κάνει όλους τους ανθρώπους να μοιάζουμε. Το κοινό μας στοιχείο είναι η ανάγκη μας να ζήσουμε μια ευτυχισμένη, μια ολοκληρωμένη, μια γεμάτη ζωή. Μια ζωή που να μας ικανοποιεί και να μας κάνει να νιώθουμε πλήρεις και ευχαριστημένοι.

Έτσι λοιπόν, σαν ανθρώπινα όντα που είμαστε, σε οτιδήποτε και να κάνουμε ψάχνουμε να δούμε το μήνυμα που κρύβεται πίσω, ψάχνουμε να βρούμε το μυστικό, με μοναδικό στόχο μας να πάρουμε όσο γίνεται περισσότερα από κάθε εμπειρία, με σκοπό να νιώσουμε πλήρεις και ικανοποιημένοι με κάθε μας ενέργεια .

Όλοι μας, ιδίως στα πρώτα χρόνια της καριέρας μας, νιώσαμε κάποιο φόβο που αφορά την περίπτωση της (οποιασδήποτε) απόρριψης μας .

Οι προγονοί μας, πολύ παλαιότερα από εμάς, ζούσαν όλοι μαζί, μετακινούνταν όλοι μαζί και διαβιούσαν σαν ενιαίο σύνολο για λόγους ασφαλείας και επιβίωσης. Εάν κάποιος αποβάλλονταν από την ομάδα, στιγματιζόταν ως απόβλητος, ήταν πλέον ξένος για το κοινωνικό σύνολο, οπότε αναγκαζόταν να φύγει μακριά του. Η επιβίωση γίνονταν δύσκολη και ο θάνατος βέβαιος και σχετικά σύντομος, μέσα στην άγρια ζωή, σε μια μοναχική κατάσταση .

Η επιστήμη ισχυρίζεται, ότι η απόρριψη που μπορεί να έχουμε βιώσει,  λειτουργεί για τον ανθρώπινο εγκέφαλο και σαν ένα είδος πόνου του σώματος .

Το χθες είναι ιστορία και το αύριο είναι ένα μυστήριο αλλά το σήμερα είναι Θείο Δώρο,  γι’ αυτό άλλωστε αποκαλείται και Αγγλικά ‘’The Present’’( = το Δώρο) που μεταφράζεται ως ‘’σήμερα’’ .

Ο χρόνος φεύγει και φεύγει γρήγορα, είναι ήδη πίσω μας. Μαζί με το χρόνο που έχουμε ήδη αφήσει πίσω μας, υπάρχουν και πολλές ‘’δοκιμασίες’’ και ‘’αναταράξεις’’ τις οποίες περάσαμε,  τις αφήσαμε πίσω, μάθαμε από αυτές και προχωρήσαμε. Εντούτοις υπάρχουν στιγμές, που μας έρχονται γεγονότα και πράγματα του παρελθόντος, τόσο έντονα στη μνήμη κυρίως για την ένταση  που τα ζήσαμε, που δεν μπορούμε να τα ξεχάσουμε, δεν μπορούμε να τα ξεπεράσουμε. Αυτά μας κάνουν να αισθανόμαστε αδύναμοι, μας ‘’φορτίζουν’’ συναισθηματικά και πολλές φορές κλαίμε για πράγματα που συνέβησαν αλλά δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαν συμβεί, σε εμάς.

Τότε θα πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν είναι το παρελθόν που μας καθορίζει, όπως λένε και οι Ψυχολόγοι - ‘’ Δεν είμαι αυτός ή αυτή, που δημιουργήθηκε εξ αιτίας όσων μου συνέβησαν. Είμαι αυτός/αυτή που επιλέγω ΕΓΩ να είμαι.’’-

Αν παρακολουθήσουμε προσεχτικά στο περιβάλλον μας,  θα δούμε ανθρώπους όπως:

Τον Μάνατζερ εστιατορίου που μιλάει με ισορροπία, σεβασμό και ηρεμία  στον συντονιστή των σερβιτόρων για την καθυστέρηση και την αναμονή στο service του καταστήματος. Είναι ο επικεφαλής προϊστάμενος αλλά και ο φίλος που καλείται σε στιγμές μεγάλης ανάγκης του εστιατορίου να λύσει προβλήματα. 

Τον συμπονετικό, αλλά και συγκροτημένο διασώστη, που βοηθά τα θύματα μετά από μια μεγάλη φυσική καταστροφή. Είναι ο σύντροφος εκείνος που θυμώνει δύσκολα, συγχωρεί εύκολα και θεωρεί ότι αυτό που κάνει,  το κάνει με  υπευθυνότητα.

Τον επιτυχημένο  Διευθυντή που ισορροπεί τις επαγγελματικές ευθύνες, με τις οικογενειακές υποχρεώσεις, αλλά και τα προσωπικά hobbies, που είναι ήρεμος αλλά κινείται με πλήρη αυτοέλεγχο και αυτοπεποίθηση.

Ένα από τα θέματα που συχνά αντιμετωπίζουν οι δωρητές ακινήτων (ιδιαίτερη κατηγορία αυτών είναι οι παρέχοντες γονείς στην γονική παροχή) είτε κατοικούν στην Ελλάδα είτε κατοικούν μόνιμα στο εξωτερικό (πολλές είναι οι υποθέσεις με Έλληνες της Αμερικής και της Αυστραλίας) είναι πως θα ξαναπάρουν πίσω το ακίνητο που δώρισαν όταν ο δέκτης της δωρεάς δεν εκπληρώνει τις ηθικές του υποχρεώσεις έναντι αυτών, όταν φανεί ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ ή όταν μετανιώσουν για την δωρεά.

Μεγάλο Δικαστήριο της χώρας απασχόλησε πρόσφατα υπόθεση όπου διαχειριστής και κάτοχος ειδησεογραφικού ιστολογίου (blog) δημοσίευσε άρθρα που συνέταξε ο ίδιος, τα οποία θίγουν την προσωπικότητά αυτού στον οποίο αναφέρονται πλήττουν την προσωπική τιμή και υπόληψή του, περιλαμβάνουν ψευδείς, συκοφαντικούς και υβριστικούς ισχυρισμούς και αυτά όλα εν γνώσει της αναλήθειας τους, με σκοπό την τρώση της ηθικής, κοινωνικής και επαγγελματικής υπόστασης του θύματος, τα οποία πληροφορήθηκε αριθμός χρηστών του διαδικτύου που δεν μπορεί να προσδιοριστεί.