Στην σύγχρονη κοινωνία οι σχέσεις μεταξύ των προσώπων συνεχώς μεταβάλλονται και πολύ συχνά εκρηκτικά γρήγορα διαμορφώνοντας καινούργιες συνθήκες και ανάγκες. Αυτή την μεταβολή οφείλει να ακολουθεί, να κατανοεί και να εξυπηρετεί άμεσα η νομική επιστήμη,  κατά την άσκηση της, είτε αυτή γίνεται από τον δικαστή είτε από τον δικηγόρο/νομικό σύμβουλο είτε από τον διαμεσολαβητή ώστε να εξισορροπούνται οι σχέσεις και να επέρχεται  η κατά το δυνατόν ομαλότητα και ισορροπία στην οικογένεια.

     Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα της παραπάνω μεταβολής των σύγχρονων συνθηκών ζωής, αναφορικά με το ίδιο οξύ πρόβλημα της επιλογής του γονέα, στον οποίο και θα ανατεθεί η άσκηση της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου τους, αντιμετωπίστηκαν πρόσφατα.

ΠΡΩΤΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

      Η έγγαμη συμβίωση των συζύγων διασπάστηκε. Η σύζυγος έφυγε από το σπίτι προς αναζήτηση εργασίας σε άλλη πόλη, αφήνοντας το ανήλικο τέκνο στον πατέρα του,  με την πρόθεση να επιστρέψει και να το αναλάβει. Το παιδί,  όσο χρόνο η μητέρα λείπει,  παραμένει με τον πατέρα του που το φροντίζει, ασχολείται καθημερινά μαζί του, και το επιμελείται εκπληρώνοντας όλα τα καθήκοντα του ως γονιός.

     Με το πέρασμα των μηνών το παιδί εξοικειώνεται με την νέα κατάσταση και ακολουθεί ένα φυσιολογικό πρόγραμμα δεδομένου μάλιστα ότι ο πατέρας δεν εμποδίζει την επικοινωνία του με την μητέρα.

      Η μητέρα,  μετά από κάποιους μήνες,  επανέρχεται να αναλάβει το παιδί και βρίσκοντας την άρνηση του πατέρα καταφεύγει στο Δικαστήριο.

    Είναι γνωστό,  ότι ένα από τα πλέον πολύπλοκα νομικά προβλήματα είναι τα κληρονομικά. Οι κληρονομικές σχέσεις από μόνες τους μπορούν να καταστρέψουν ζωές, να διαλύσουν οικογένειες, να συνθλίψουν προσωπικότητες. Φανταστείτε πως πολλαπλασιάζεται αυτή η αρνητική ενέργεια όταν ο ενδιαφερόμενος παρασύρεται από το πάθος του να πάρει την κληρονομιά που δεν του δίνεται και δεν δίνει την πρέπουσα σημασία σε ποιο νομικό σύμβουλο/δικηγόρο θα στηριχθεί και στην περίπτωση που η κατάσταση ξεφεύγει,  δεν <<βάζει νερό στο κρασί του>>  όπως λέγεται,  και επιμένει να <<χτυπά την γροθιά στο μαχαίρι>>.

Η ακόλουθη περίπτωση είναι χαρακτηριστική και απασχόλησε πολύ πρόσφατα της δικαστικές αίθουσες της χώρας μας.

     Ο Α. ζούσε στην επαρχία, μεταξύ των περιουσιακών του στοιχείων ήταν και ένα ακίνητο--- επιπλωμένο---- στο οποίο κατοικούσε. Είχε και ένα φορτηγό αυτοκίνητο. Την ψιλή κυριότητα του ακινήτου  ---με δωρεά--- την είχε μεταβιβάσει σε ανηψιό του,  παρακρατώντας εφ όρου ζωής την επικαρπία. Για τα κινητά πράγματα του ----δεν έγινε ποτέ καμία αναφορά εξαιρουμένου  του γεγονότος ---- ότι είχε ορίσει τον ανηψιό του πληρεξούσιο του,  για την διαχείριση του φορτηγού του με δικαίωμα να το μεταβιβάζει σε οποιονδήποτε με οποιοδήποτε τίμημα.

Όταν κάποτε ο Α.  απεβίωσε,  διαπιστώθηκε ότι δεν έχει αφήσει διαθήκη και συνεπώς κατά τον νόμο τον κληρονομούν οι πλησιέστεροι εν ζωή συγγενείς του,

    Ένα από τα θέματα που ενδιέφεραν πάντα τους πολίτες , και συνεχίζουν να τους ενδιαφέρουν και σήμερα αν και με αρνητικό τρόπο , είναι οι κληρονομιές.

     Πολλά είναι τα ζητήματα που ανακύπτουν από μία κληρονομιά. Ακόμα και η απλούστερη μπορεί να προκαλεί πλήθος προβλημάτων.

     ¨Ένα παράδειγμα είναι το εξής: Δημοσιεύτηκε πρόσφατα ιδιόγραφη –δηλαδή χειρόγραφη- διαθήκη. Με αυτήν ο διαθέτης  όρισε  ως κληρονόμους του όλους τους εν ζωή ευρισκόμενους κοντινούς συγγενείς του, δηλαδή την σύζυγο του, τον ένα από τους γιούς του και τα εγγόνια του από τον άλλο του γιο,  που εν τω μεταξύ,  είχε πεθάνει.

     Ως εδώ όλα καλά , θα έλεγε κανείς , αφού όλοι οι συγγενείς παίρνουν μέρος της κληρονομιάς.  Όμως ανεξάρτητα από τα χρέη της, και στην περίπτωση που αναφέρουμε δεν υπήρχαν αξιόλογα χρέη, η διαθήκη αυτή έγινε αντικείμενο μεγάλης δικαστικής μάχης.

Ζούμε σε ένα κόσμο που είναι γεμάτος από άλλους ανθρώπους σε μια πλήρη κοινωνική συνύπαρξη ανθρώπου με ανθρώπους. Είναι σχεδόν σπάνιο να βρεθούμε  <<πραγματικά>>  μόνοι μας. Και όταν αυτό συμβεί, το να είμαστε μόνοι μας τότε αρχίζουν τα μηνύματα, μέσω κινητής τηλεφωνίας, μηνύματα μέσω όλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τα τηλεφωνήματα, οι κλήσεις μέσω Skype κλπ. Έτσι, όλοι έχουμε « ξεχάσει » την ανάγκη αλλά και τα οφέλη του να είμαστε  << πραγματικά>>  μόνοι μας. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι θα πρέπει μερικές φορές να  « κλείσουμε έξω »  όλο τον κόσμο και να ζήσουμε και λίγο, μόνοι μας με τους δικούς μας όρους.

Όταν λοιπόν, είσαι μόνος/η θα καταλάβεις πολύ καλά τα παρακάτω :

Οι εκπλήξεις , και ιδιαίτερα οι εκπλήξεις της ζωής είναι αναπόφευκτες. Εντούτοις όταν συμβαίνουν αναπόφευκτα γεγονότα,  μας κυριεύουν ένα σωρό άβολα και στενάχωρα συναισθήματα. Εμείς παρόλα αυτά μπορούμε να μάθουμε  από τις εμπειρίες μας, πώς να καταφέρουμε να ελέγξουμε και να διαχειριστούμε,  με μια μικρή προετοιμασία,  ότι και αν μας φέρνει η ζωή. Παρακάτω θα δούμε μερικές στρατηγικές, για το πώς να είσαι όσο το δυνατόν πιο κατάλληλα προετοιμασμένος/η, ώστε να μπορείς να

     Στις τελευταίες δεκαετίες είναι κοινωνικά αποδεκτό το φαινόμενο της συμβίωσης προσώπων σε ελεύθερη σχέση. Πρόσωπα επιλέγουν να συμβιώνουν σαν «έγγαμο ζευγάρι» με σταθερή θέληση να «είναι μαζί» μόνιμα και χωρίς να συνάψουν γάμο (θρησκευτικό ή πολιτικό). Πολλοί από αυτούς φτιάχνουν περιουσία, δουλεύουν μαζί , μοιράζονται τις υποχρεώσεις της συμβίωσης, όπως ακριβώς κάνουν τα έγγαμα ζευγάρια. Τι γίνεται όμως όταν ένα τέτοιο ζευγάρι που έχει συζήσει για χρόνια , με ειλικρίνεια, αγάπη και αφοσίωση, που έχει και οικονομικές σχέσεις , για εξωγενείς λόγους πάψει να υφίσταται , όπως για παράδειγμα  όταν  αποβιώσει  ο ένας εκ των δύο!

  • Ποια είναι η τύχη της περιουσίας που απέκτησε ο αποβιώσας όταν ήταν εν ζωή?
  • Έχει σε αυτήν αξιώσεις και δικαιώματα , ο άλλος που βρίσκεται εν ζωή ,  όταν βοήθησε να αποκτηθεί αυτή η περιουσία?

Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει οδηγήσει σε αύξηση των αποποιήσεων κληρονομιών, γεγονός αρκετά σπάνιο στην προ κρίσης εποχή.

Έτσι,  χρήσιμο είναι να ενημερώνονται οι πολίτες για τα σχετικά δικαιώματα τους ώστε να μην εκπλαγούν, και ότι ανάμεσα στα δικαιώματα τους είναι,  και η αποποίηση κληρονομιάς  λόγω Πλάνης.

Τρανταχτό παράδειγμα είναι η παρακάτω περίπτωση όπως διαδραματίστηκε σε δικαστήριο:

      Το παρόν κείμενο γράφεται με αφορμή πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών το όποιο απασχόλησε η εξής περίπτωση:

             Επιχείρηση-Ανώνυμη Εταιρεία που εδρεύει σε δήμο της Ανατολικής Αττικής και δραστηριοποιείται στον τομέα των υπηρεσιών πληροφορικής και διαφήμισης αποφάσισε να αγοράσει αγροτεμάχιο στην περιοχή των Καλυβίων Αττικής για να εγκαταστήσει σε αυτό φωτοβολταϊκό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας .

             Εντόπισε το ακίνητο που την ενδιέφερε και συμφώνησε με τον ιδιοκτήτη του να της το πωλήσει, υπέγραψαν μάλιστα τον Ιούνιο του 2011 συμβολαιογραφικό προσύμφωνο της πώλησης όπου ο πωλητής εγγυήθηκε και υποσχέθηκε ότι το ακίνητο ήταν  ελεύθερο και απαλλαγμένο από κάθε βάρος και χρέος και η αγοράστρια του κατέβαλε το ποσό των 5.000 ευρώ ως αρραβώνα-προκαταβολή –καππάρο  μάλιστα συμφώνησαν να υπογράψουν το οριστικό συμβόλαιο της μεταβίβασης το αργότερο έως την 30η Οκτωβρίου 2011. Ακολούθως η αγοράστρια έκανε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και δαπάνες για να αποκτήσει σύμβαση αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με την Δ.Ε.Η. -Δ.Ε.Σ.Μ.Η.Ε. από την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στο ακίνητο. Όλες οι άνω ενέργειες έγιναν χωρίς την μεσολάβηση δικηγόρου.

     ΥΠΟΘΕΣΗ

     Σε μειοδοτικό διαγωνισμό για την σύναψη δημόσιας σύμβασης κατασκευής έργου βελτίωσης κάποιας επαρχιακής οδού που είχε προκηρύξει η τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, απαιτούνταν η λήψη κάποιου πιστοποιητικού για την κατασκευαστική εταιρεία που μειοδότησε. Το πιστοποιητικό θα εκδιδόταν από Δημόσια Υπηρεσία, η οποία και αρνήθηκε να το εκδώσει, με αποτέλεσμα να μην κατατεθεί στον φάκελο της ενδιαφερομένης εταιρείας εμπροθέσμως, και να μην αναλάβει αυτή το έργο. Σημειωτέον ότι το έργο δεν έγινε γιατί δεν εμφανίστηκε άλλη μειοδότρια εταιρεία.    

     Ερώτημα : Υπάρχει αστική ευθύνη του Δημοσίου στο προπαρασκευαστικό στάδιο διοικητικής σύμβασης ; Αν υπάρχει τι είδους ζημία καλύπτει ;

     ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ.

Καίρια και ξεκάθαρη είναι η αντιμετώπιση από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών του προβλήματος που προκλήθηκε σε πελάτη μεγάλης ελληνικής τράπεζας εξαιτίας της κλοπής της πιστωτικής του κάρτας και την χρήση της από τον κλέφτη.  

Το Δικαστήριο έκρινε πρόσφατα το εξής ζήτημα που μπορεί να ανακύψει ανά πάσα στιγμή στον καθένα και μάλιστα τώρα που η χρήση του πλαστικού χρήματος έχει διευρυνθεί, που οι πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες χρησιμοποιούνται ευρύτερα ή καλούμαστε - διαταζόμαστε να τις χρησιμοποιούμε συχνότατα:

  1. Από πελάτη μεγάλης ελληνικής τράπεζας εκλάπη η πιστωτική του κάρτα. Ο εν λόγω πελάτης, ενημέρωσε αμέσως την τράπεζα και το αρμόδιο αστυνομικό τμήμα, και έκανε αυτό που όφειλε να κάνει ως συνετός και καλόπιστος συναλλασσόμενος.

 ΣτΕ.Ολ 95/2017

 

Αρμοδιότητα του Ε.Σ.Ρ. για τους όρους και τις άδειες λειτουργίας τηλεοπτικών σταθμών. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 2Α του ν. 4339/2015, με τις οποίες η αρμοδιότητα για την διενέργεια διαγωνιστικής διαδικασίας για την χορήγηση αδειών παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης εθνικής εμβέλειας, κατά την πρώτη εφαρμογή του θεσπιζομένου με τον ανωτέρω ν. 4339/2015 συστήματος, ανατίθεται στον Υπουργό, στον οποίο έχουν ανατεθεί οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, αντίκεινται στο άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγματος. Δεν αναιρείται το έννομο συμφέρον τηλεοπτικού σταθμού να ασκήσει αίτηση ακύρωσης από το γεγονός ότι κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλόμενης υπουργικής αποφάσεως και της ασκήσεως της κρινομένης αιτήσεως δεν είχε εκδοθεί η προκήρυξη, ούτε επηρεάζεται το έννομο συμφέρον της από το νόμιμο ή μη της λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού της (Αντίθετες μειοψηφίες).